Σακχαρώδης διαβήτης

Ο σακχαρώδης διαβήτης αποτελεί μάστιγα για τις κοινωνίες του Δυτικού πολιτισμού. Οι ενήλικες με διαβήτη έχουν ετήσια θνητότητα 5,4%, (διπλάσια δηλαδή, από τους μη διαβητικούς) και ο μέσος όρος ζωής τους ελαττώνεται κατά 5-10χρόνια. Η συχνότητα του διαβήτη ανέρχεται στο 4-6% και είναι συχνότερος στις γυναίκες. Το 13% των διαβητικών ηλικίας μεγαλύτερης των 65 ετών, παθαίνουν αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Η αθηρωμάτωση και οι συνέπειές της είναι η κύρια αιτία νοσηρότητας των διαβητικών. Η υπεργλυκαιμία είναι σοβαρός παράγοντας κινδύνου για τις μικροαγγειακές επιπλοκές του ΣΔ. Επίσης, οι παθολογικές τιμές σακχάρου επιταχύνουν την αθηρωμάτωση, λόγω γλυκοζυλίωσης των πρωτεϊνών, με επακόλουθες τις δομικές και λειτουργικές αλλαγές των λιποπρωτείνών και δυσλειτουργία του ενδοθηλίου και επιδείνωση της αθηροσκλήρυνσης των αγγείων. Η στεφανιαία νόσος παρουσιάζεται μεταξύ 3ης και 4ης δεκαετίας της ζωής στους διαβητικούς τύπου Ι, και στην 5η-6η δεκαετία της ζωής των διαβητικών τύπου ΙΙ. Έχουν αυξημένη νοσηρότητα και θνητότητα μετά από ένα οξύ στεφανιαίο σύνδρομο, τόσο άμεσα όσο και μακροπρόθεσμα. Εμφανίζουν συχνότερα διαβητική μυοκαρδιοπάθεια, λόγω μικροαγγειακής νόσου και έχουν συχνότερα μυοκαρδιακή δυσλειτουργία, συστολική και διαστολική.