Η μιτροειδής βαλβίδα φράσσει το αριστερό κολποκοιλιακό στόμιο. Η μιτροειδική συσκευή είναι μια πολύπλοκη δομή, αποτελούμενη από ινώδη δακτύλιο, δύο γλωχίνες, δύο θηλοειδείς μύες και τις τενόντιες χορδές. Το εμβαδόν του μιτροειδικού στομίου είναι 4-6cm2. Η πρόπτωση μιτροειδούς συναντάται στο 2-6% του πληθυσμού. Είναι η συχνότερη βαλβιδοπάθεια. Εμφανίζεται συχνότερα σε γυναίκες. Η πλειονότητα των περιπτώσεων είναι πρωτοπαθής και σπανιότερα δευτεροπαθής, στα πλαίσια συνδρόμων όπως Marfan, Ehlers Danlos. Η πλειοψηφία των ασθενών είναι ασυμπτωματικοί και η διάγνωση είναι τυχαίο εύρημα. Σε άλλες περιπτώσεις άτυπα ενοχλήματα όπως θωρακικό άλγος, αίσθημα προκάρδιων παλμών, μικρή αντοχή στην κόπωση και δύσπνοια, είναι μερικά από τα συμπτώματα των ασθενών.

Η διάγνωση είναι υπερηχοκαρδιογραφική, λόγω των αμβλυχρών κλινικών ευρημάτων. Τα κυριότερα ευρήματα είναι η πάχυνση των γλωχίνων, η επιμήκυνση των τενόντιων χορδών,η προβολή της μιας ή και των δύο γλωχίνων προς τον αριστερό κόλπο, τουλάχιστον 2mm από το νοητό επίπεδο του μιτροειδικού δακτυλίου και μέσο/τέλοσυστολική ανεπάρκεια της βαλβίδας. Το σύνδρομο είναι καλοήθες και οι επιπλοκές σπάνιες. Ο καθησυχασμός και η ενημέρωση του ασθενούς για την καλοήθη πορεία είναι μεγάλης σημασίας, όπως και η τακτική παρακολούθηση για τυχόν εμφάνιση συμπτωμάτων ή επιδείνωση της υπερηχοκαρδιογραφικής μελέτης. Η καλή υγιεινή σώματος και η αποφυγή ισομετρικής άσκησης είναι απαραίτητη.

Η μιτροειδής βαλβίδα φράσσει το αριστερό κολποκοιλιακό στόμιο. Η μιτροειδική συσκευή είναι μια πολύπλοκη δομή, αποτελούμενη από ινώδη δακτύλιο, δύο γλωχίνες, δύο θηλοειδείς μύες και τις τενόντιες χορδές. Το εμβαδόν του μιτροειδικού στομίου είναι 4-6cm2. H στένωση της μιτροειδούς είναι μια παθολογική οντότητα κατά την οποία μειώνεται το λειτουργικό στόμιο και παρεμποδίζεται η ροή αίματος από τον αριστερό κόλπο προς την αριστερή κοιλία. Η νόσος εγκαθίσταται βαθμιαία. Συχνότερο αίτιο είναι ο ρευματικός πυρετός, αλλά λόγω βελτίωσης των κοινωνικο/οικονομικών συνθηκών η επίπτωση της νόσου μειώθηκε σημαντικά. Δεν ισχύει βέβαια το ίδιο για τις αναπτυσσόμενες και υπανάπτυκτες χώρες. Λιγότερο συχνά αίτια στένωσης μιτροειδούς είναι η συγγενής στένωση, η ασβέστωση και τα δευτεροπαθή αίτια απόφραξης του χώρου εισόδου της αριστερής κοιλίας, όπως το σύνδρομο καρκινοειδούς, τα μυξώματα , οι εκβλαστήσεις και οι θρόμβοι.

• Ήπια στένωση, εμβαδόν στομίου 1,6-2cm2
• Μέτρια στένωση, εμβαδόν στομίου 1,1-1,5cm2
• Σοβαρή στένωση, εμβαδόν στομίου <1cm2

Όταν το στόμιο μειωθεί <2cm2 αυξάνεται η κλίση πίεσης μεταξύ αριστερού κόλπου και κοιλίας, ώστε να διατηρηθεί η καρδιακή παροχή. Η εμφάνιση συμπτωμάτων είναι απόρροια των αυξημένων πιέσεων του αριστερού κόλπου και κατά συνέπεια των πνευμονικών φλεβών, με προοδευτική εγκατάσταση δύσπνοιας, αρχικά προσπαθείας και εν συνεχεία ηρεμίας. Καταστάσεις που προκαλούν ταχυκαρδία στον ασθενή, πχ αναιμία, κύηση, υπερθυρεοειδισμός, κολπική μαρμαρυγή, επιδεινώνουν σημαντικά και ίσως οξέως την συμπτωματολογία του ασθενούς, καθώς ελαττώνουν τον χρόνο διαστολικής πλήρωσης της αριστερής κοιλίας και αυξάνουν σημαντικά την διαβαλβιδική κλίση πίεσης. Τέλος, η απώλεια του κολπικού λακτίσματος, σε συνθήκες πλήρους αρρυθμίας επί κολπικής μαρμαρυγής, επιβαρύνουν σημαντικά τον ασθενή. Η δύσπνοια, ο βήχας, η αιμόπτυση, η αρρυθμία, η εύκολη κόπωση , αλλά και τα θρομβοεμβολικά επεισόδια συνθέτουν την κλινική εικόνα. Η φυσική εξέταση, το ηλεκτροκαρδιογράφημα και η υπερηχοκαρδιογραφική μελέτη θέτουν τη διάγνωση. Η θεραπεία είναι φαρμακευτική και επεμβατική, βάση συγκεκριμένων κριτηρίων, (βαρύτητα της στένωσης, συμπτωματολογία ασθενούς, παρουσία πνευμονικής υπέρτασης, εμβολής ή παροξυσμού κολπικής μαρμαρυγής).

Η μιτροειδής βαλβίδα φράσσει το αριστερό κολποκοιλιακό στόμιο. Η μιτροειδική συσκευή είναι μια πολύπλοκη δομή, αποτελούμενη από ινώδη δακτύλιο, δύο γλωχίνες, δύο θηλοειδείς μύες και τις τενόντιες χορδές. Το εμβαδόν του μιτροειδικού στομίου είναι 4-6cm2. Η ανεπάρκεια μιτροειδούς, είναι η νοσολογική οντότητα μη στεγανούς σύγκλεισις των γλωχίνων της μιτροειδούς, με αποτέλεσμα την παλινδρόμηση αίματος από την αριστερή κοιλία προς τον αριστερό κόλπο, κατά την διάρκεια στης συστολής. Διαχωρίζεται σε οξεία ανεπάρκεια βαλβίδας, που χρήζει άμεσης αντιμετώπισης, πχ επί εδάφους λοιμώδους ενδοκαρδίτιδας ή οξέως εμφράγματος μυοκαρδίου και σε χρόνια ανεπάρκεια μιτροειδούς, προοδευτικής εγκατάστασης.

 Τα συχνότερα αίτια χρόνιας ανεπάρκειας είναι η φλεγμονώδης προσβολή των γλωχίνων, η εκφύλιση, η πρόπτωση μιτροειδούς, η διάταση του μιτροειδικού δακτυλίου. Η ατελής σύγκλειση των γλωχίνων και η παλίνδρομηση αίματος προς τον αριστερό κόλπο, οδηγεί σε αύξηση του προφόρτιου της αριστερής κοιλίας και σε διάταση του αριστερού κόλπου. Η αριστερή κοιλία προσαρμόζεται στην διαστολική υπερφόρτισή της με αύξηση της συσταλτικότητας, με έκκεντρη υπερτροφία τοιχωμάτων και αύξηση της ενδοτικότητας της, ώστε να εξασφαλισθεί η καρδιακή παροχή. Η αντιρρόπηση κρατά χρόνα, κατά την οποία ο ασθενής παραμένει ασυμπτωματικός ή τουλάχιστον ολιγοσυμπτωματικός. Προοδευτικά, η χρόνια επιβάρυνση της αριστερής κοιλίας και η διάταση του αριστερού κόλπου, οδηγούν στην αύξηση των πνευμονικών πιέσεων και την εμφάνιση πλέον συμπτωμάτων συστηματικής συμφόρησης, όπως δύσπνοια προσπαθείας, ορθόπνοιας, νυκτουρίας, , εύκολη κόπωση, κολπική μαρμαρυγή και αίσθημα παλμών. Η θεραπεία είναι φαρμακευτική και επεμβατική.