Περιοριστική Μυοκαρδιοπάθεια
 |
Διακρίνεται σε πρωτοπαθή και δευτεροπαθή. Στον δυτικό πολιτισμό, ενδιαφέρον έχουν οι δευτεροπαθείς μορφές. Ορίζεται ως πάθηση του μυοκαρδίου που χαρακτηρίζεται από περιοριστικού τύπου διαταραχή της διαστολικής πλήρωσης, με φυσιολογικό ή μειωμένο διαστολικό όγκο των κοιλιών και με φυσιολογική ή σχεδόν φυσιολογική συστολική λειτουργία. |
Διατατική Μυοκαρδιοπάθεια
 |
Πρόκειται για νόσο του καρδιακού μυός που χαρακτηρίζεται από την παρουσία διατεταμένης και επηρεασμένης λειτουργικά της αριστερής κοιλίας, που δεν οφείλεται σε υπέρταση, βαλβιδοπάθειες ή στεφανιαία νόσο. Σε ένα ποσοστό 30% είναι οικογενής. Άλλα αίτια μπορεί να είναι μια προϋπάρχουσα προσβολή του μυοκαρδίου ή η μυοκαρδιοπάθεια της λοχείας. Η διάγνωση και η κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή, βελτιώνει την πρόγνωση των ασθενών. |
Υπερτροφική Μυοκαρδιοπάθεια
 |
Πρόκειται για ανεξήγητη υπερτροφία της αριστερής ή και της δεξιάς κοιλίας. Είναι νόσος του σαρκομερίου, οφειλόμενη σε μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες του σαρκομερίου, (δηλαδή της λειτουργικής συσταλτής μονάδας του μυοκαρδίου). Η νόσος στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, είναι οικογενής. Το υπερτροφικό, πάσχων μυοκάρδιο αποτελεί πρόσφορο έδαφος για αρρυθμίες, ενώ προοδευτικά μπορεί να οδηγήσει σε συστολική και διαστολική δυσλειτουργία. Ο αιφνίδιος καρδιακός θάνατος είναι ή πιο θορυβώδης και καταστρεπτική εκδήλωση της νόσου. Η διαστρωμάτωση του κινδύνου είναι μεγάλης σημασίας, ώστε να προληφθούν τέτοιου είδους περιστατικά, καθώς η υπερτροφική μυοκαρδιοπάθεια είναι υπεύθυνη για το 50% των αιφνίδιων θανάτων σε άτομα ηλικίας κάτω των 30 ετών και ιδιαίτερα αθλητών. |
Αρρυθμιογόνος δυσπλασία δεξιάς κοιλίας
 |
Πρωτοπαθής νόσος που προσβάλλει κυρίως τη δεξιά κοιλία και εκδηλώνεται με επικίνδυνες για τη ζωή κοιλιακές αρρυθμίες. Ιστολογικά, χαρακτηρίζεται από προοδευτική απώλεια μυοκαρδίου και αντικατάσταση από λιπώδη και ινολιπώδη ιστό. Η διήθηση ξεκινά από τις υποεπικαρδιακές στοιβάδες και επεκτείνεται προς το ενδοκάρδιο, με αποτέλεσμα λέπτυνση του τοιχώματος και παρουσία ανευρυσμάτων. Στο 50% των περιπτώσεων κληρονομείται. Η αρρυθμιογένεια της νόσου την καθιστά εξαιρετικά επικίνδυνη και η διαστρωμάτωση κινδύνου για αιφνίδιο θάνατο είναι υψίστης σημασίας. |